ความปรารถนาในตอนนี้...อยากไปพบจิตแพทย์
ความรู้สึกตอนนี้...ชีวิตไร้ค่า
สิ่งที่อยากทำตอนนี้...หายไป
ความปรารถนาสูงสุดในชีวิต...ตายอย่างหมดห่วง
วันๆ ฉันใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า ไม่มีจุดมุ่งหมายใดๆ
ใช้ความสุขเล็กๆเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงชีวิต
...ในทุกๆวัน
ฉันยิ้มและหัวเราะ และอยากให้ใครมองเห็น
พยายาม...จนไม่อยากจะทำอะไร
และทุกๆครั้งมันจะจบลงด้วย การที่ฉันเป็นคนเดินออกไป...นั่งนิ่งๆ ฟังเพลง ทำให้ใครคิดว่าฉํนอยู่ในโลกส่วนตัว ทั้งๆที่ีไม่ใช่เลย
เวลาเหนื่อยๆ ทั้งกาย และใจ
ฉันจะนอน หรืออย่างน้อยก็หลับตาลงก็ดี
ในห้องเรียน ฉันพยายามเป็นหนึ่งในพวกเขา
แต่เมื่อฉันรู้ว่าฉันก็ทำไม่ได้ฉันก็จะก้าวออกมา
นั่งลงบนโต๊ะหลังห้อง หรือไม่ก็ข้างหน้าต่างหลังสุด
มองโลกเงียบๆ มองดูความวุ่นวาน
เพื่อไม่ให้มีใครสงสัย บางครั้งก็จะเอาหูฟังขึ้นมาใส่แล้วเปิดเพลงเบาๆ
...ทั้งๆที่บางครั้งก็ไม่ได้อยากฟัง
นั่งเงียบแล้วนึกถึงความเจ็บปวด
ถ้ามีใครเข้ามาถามว่าเป็นอะไรก็จะตอบง่ายๆโดยไม่ต้องคิดว่าง่วงนอน
...ทั้งๆที่ฉันก็ไม่ได้ง่วงนอนอะไร
...ทั้งๆที่ฉันก็ไม่ได้เหนื่อย
...ทั้งๆที่ฉันยังไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร
แต่คำว่าง่วงนอน...มันก็ดูฟังเป็นคำที่ดี...แต่ง่ายที่สุด
...รู้ว่าหลายๆคนรู้ว่าไม่ใช่ แต่ก็คิดว่าทำอะไรไม่ได้...แล้วถอยไปในที่สุด
รู้ ว่ากำแพงที่สร้างขึ้นมามันสูงเกินไป
เป็นโรค "ไม่อยากอยู่ แต่ก็ไม่อยากตาย"
อยากเป็นเหมือนคนทั่วไป
ที่อย่างน้อยก็ยังมีจุดมุ่งหมายในชีวิต
มีใครคนหนึ่งพูดว่า...
"ชีวิตมนุษย์อยู่เพื่อรอความตายเท่านั้นเอง"
ชั้นได้ยินแล้วก็คิดว่าใช่
ฉันอยู่ไปวันๆ อยู่เพื่อให้ใครซักคนมองเห็น
แต่คนส่วนมากที่มองเข้ามา ก็จะเห็นแต่สิ่งลวงหลอก
จริงบ้างเท็จบ้าง จนฉันไม่รู้เป็นอะไร ในสายตาคนอื่น
ไม่อยากให้ใครมองฉันในสิ่งที่ไม่ใช่ฉัน แต่ก็ยังอยากให้ใครมองเห็น
โลภมาก...ทั้งๆที่รู้ว่าสุดท้ายก็ไม่ได้ซักอย่าง
แต่ก็นะ ช่างมันเหอะ
นี่ๆ คุณรู้มั๊ย ทุกๆคนคิดว่าฉันทำอะไรได้หลายๆอย่าง
ช่างน่าขัน เพราะฉันนั้นทำอะไรไม่เป็นเลย
ไม่ได้น่าัรัก น่าทะนุถนอม
ไม่ได้เข้มแข็ง จนปกป้องใครได้
ทุกๆึคนล้วนมองแต่เปลือกนอก
ทั้งๆืที่ฉันก็เผยข้างในให้
แต่ก็ไม่มีใครเคยมอง
เอาเหอะ
มนุษย์เรา เกิดมาคนเดียวก็ต้องตายคนเดียว
แต่มนุษย์เราก็อยู่คนเดียวไม่ได้ นั่นคือเรื่องจริง
เราก็แค่อยากมีใครซักคน
ที่จะไม่ทำร้ายฉัน มองเห็นฉัน ปกป้องฉัน...แค่ใครซักคน
รู้มั๊ย
ฉันไม่เคยไว้ใจใครเลย
ไม่เคยรักใครอย่างแท้จริง
เมื่อถึงเวลาฉันก็พร้อมที่จะทิ้งทุกอย่าง
เหมือนคนเห็นแก่ตัว
แต่ไม่เลย
ฉันไม่ได้เห็นแก่ตัว
เพราะฉันนั้นไม่ได้รักตัวเองเลย
อยู่...เพื่อรอวันตาย
ใช้ชีวิตอย่างมีค่า ทดแทนผู้มีพระคุณ
พยายามไม่สร้างหนี้
เพราะสักวันหนึ่ง ถ้ามีโอกาส ฉันจะตาย โดยที่ไม่ติดค้างใครได้...ก็ดี
่
